Specyficzny szczekający kaszel znany jako krup i świszczący oddech. Lekarze ze Stanów Zjednoczonych alarmują, że u wielu najmłodszych właśnie w ten sposób manifestuje się zakażenie wariantem Omikron. Zobacz film: "COVID-19 u dzieci. Jakie badania wykonać?" spis treści 1. Dziecko ma kaszel przypominający szczekanie psa? To może być COVID 2. Omikron u dzieci może przypominać zapalenie krtani 1. Dziecko ma kaszel przypominający szczekanie psa? To może być COVID Krup to infekcja wirusa, która atakuje głównie struny głosowe (krtań) i tchawicę. Inaczej jest nazywany podgłośniowym zapaleniem krtani lub dławcem rzekomym. Najczęściej dotyka dzieci między 6. miesiącem a 5. rokiem życia, u starszych występuje dość rzadko. Do rozwoju infekcji mogą doprowadzić również zakażenia innymi wirusami - RSV, czy grypy. Doniesienia ze Stanów Zjednoczonych pokazują, że Omikron u wielu dzieci poniżej 5. roku życia przebiega właśnie jak zespół krupu. Jakie dolegliwości mają dzieci zakażone Omikronem? Lekarze wyjaśniają, że jednymi z pierwszych objawów są charakterystyczny "szczekający" kaszel i przyspieszony, świszczący oddech. Szczekający kaszel może być jednym z objawów zakażenia koronawirusem u małych dzieci (Getty Images) - Drogi oddechowe małych dzieci są tak wąskie, że potrzebny jest znacznie mniejszy stan zapalny, aby je zatkać – tłumaczył dr Buddy Creech, amerykański ekspert ds. chorób zakaźnych u dzieci z Vanderbilt University School of Medicine w Nashville, w wywiadzie dla NBC News. Dr Creech przyznał, że zarówno on, jak i inni lekarze mieli wielu małych pacjentów zakażonych koronawirusem z objawami przypominającymi krup. Przebieg infekcji w większości przypadków wygląda jak przeziębienie, poza kaszlem pojawiają się też dość często ból głowy, ból gardła, zmęczenie, wysoka temperatura, katar. Inne objawy, które mogą wystąpić u dzieci zakażonych koronawiurem, w tym również wariantem Omikron to utrata apetytu, wysypka, biegunka, wymioty, bóle brzucha oraz bóle mięśni i stawów. 2. Omikron u dzieci może przypominać zapalenie krtani Specjaliści wyjaśniają, że Omikron atakuje przede wszystkim górne drogi oddechowe, rzadziej płuca. Naukowcy z Uniwersytetu w Hongkongu odkryli, że Omikron infekuje i namnaża się 70 razy szybciej w oskrzelach człowieka niż wariant Delta. Alergolog prof. Andrzej Fal w rozmowie z WP abcZdrowie tłumaczył, że objawy infekcji wywołanej Omikronem wskazują na przejście w górne drogi oddechowe: zatoki, gardło. - Coś, co pojawiało się już przy Delcie, a tu jeszcze bardziej się uwidacznia. Choroba odeszła klinicznie od objawów neurologicznych i objawów z dolnych dróg oddechowych, a objawy dominujące dotyczą górnych dróg oddechowych z często towarzyszącym bólem mięśniowym - wyjaśniał prof. Andrzej Fal, kierownik Kliniki Alergologii, Chorób Płuc i Chorób Wewnętrznych Centralnego Szpitala Klinicznego MSWiA w Warszawie i prezes Polskiego Towarzystwa Zdrowia Publicznego. Masz newsa, zdjęcie lub filmik? Prześlij nam przez Polecane polecamy

Świst oddechowy (świszczący oddech) to dźwięk powstający podczas przepływu powietrza przez zwężone drogi oddechowe. Może on być słyszalny podczas wdechu lub podczas wydechu powietrza. Występuje zarówno u dzieci, jak i dorosłych, a także u osób starszych. Świszczący oddech w nocy, po wysiłku fizycznym, a nawet w spoczynku, może być objawem różnego rodzaju schorzeń. Zdarza się, że pojawia się także przy przeziębieniu. Jakie są przyczyny świstu oddechowego oraz co robić, gdy wystąpi? Spis treściŚwiszczący oddech u dzieckaŚwiszczący oddech - rodzajeŚwiszczący oddech - przyczynyŚwiszczący oddech - co robić? Świst oddechowy (świszczący oddech) może mieć także charakter mieszany, co oznacza, że będzie słyszany zarówno podczas wdychania, jak i wydychania powietrza. Świszczący oddech może mieć różne nasilenie, czyli od słyszalnego podczas osłuchiwania słuchawką lekarską, aż po głośne świsty, które każdy może usłyszeć. Świszczący oddech u dziecka Świszczący oddech jest objawem, który występuje najczęściej u najmłodszych dzieci. Im młodsze dziecko, tym większa predyspozycja do zwężenia światła oskrzeli ze względu na budowę anatomiczną. Drogi oddechowe małego dziecka są krótkie i wąskie, szkielet krtani, tchawicy i oskrzeli jest cieńszy, bardziej wiotki i łatwo się zapada, a bogate ukrwienie i duża liczba gruczołów śluzowych sprzyjają wytwarzaniu dużej ilości wydzieliny. Poza tym dziecko nie potrafi efektywnie kasłać. Niedojrzałość układu odpornościowego sprzyjają zwężeniu dróg oddechowych i powstawaniu świstów oddechowych. Świszczący oddech - rodzaje Świst wdechowy (tzw. stridor) pojawia się w przypadku zwężenia górnych dróg oddechowych na poziomie gardła, krtani lub górnej części tchawicy. Świst wydechowy (tzw. wheezing) pojawia się natomiast przy zwężeniu dolnych odcinków dróg oddechowych, takich jak dolna cześć tchawicy, oskrzela i oskrzeliki. Świszczący oddech - przyczyny Świst oddechowy nie jest objawem charakterystycznym dla jednej choroby. Może towarzyszyć wielu schorzeniom - od zwykłych infekcji dróg oddechowych aż po choroby przewlekłe, jak np. astma. Infekcje to zdecydowanie najczęstsza przyczyna świszczącego oddechu u dzieci. Większość infekcji dróg oddechowych prowadzących do świstów jest wywołana przez wirusy. Najczęściej występuje wirusowe zapalenie krtani, zapalenie migdałków, zapalenie oskrzeli lub oskrzelików. Infekcje bakteryjne prowadzące do świstów występują znacznie rzadziej. Przyczyną świszczącego oddechu może być: Astma - nawracające świsty mogą mieć różne nasilenie. U niektórych chorych są wyraźniej słyszane przy wysiłku fizycznym lub zmianie temperatury otoczenia. Ciało obce w drogach oddechowych - zdarza się u dzieci, gdy do dróg oddechowych trafi mała zabawka lub pokarm. U dorosłych częściej dochodzi do zakrztuszenia się jedzeniem. Świszczący oddech pojawia się w takich przypadkach nagle. Warto pamiętać, że może być groźny dla życia. Wady rozwojowe - przyczyną świszczącego oddechu jest zwykle wrodzona wiotkość krtani, tchawicy lub oskrzeli, rozszczep podniebienia, przetoka między przełykiem a tchawicą, ucisk z zewnątrz (np. przez nieprawidłowe naczynie, wady serca). W takich przypadkach świsty oddechowe są obecne od urodzenia i mają stałe nasilenie. Reakcje alergiczne - mogą wystąpić po lekach, pokarmach, po użądleniu przez pszczołę lub osę. Świszczący oddech pojawia się szybko, ponieważ w krótkim czasie dochodzi do znacznego zwężenia dróg oddechowych. Taka sytuacja może zagrażać życiu. Guzy w drogach oddechowych - mogą mieć charakter łagodny lub złośliwy. Świst oddechowy nasila się wraz z rozrostem guza. Zaburzenia odporności - to także częsta przyczyna świstów oddechowych, ponieważ osoba z obniżoną odpornością jest bardziej podatna na wszelkiego typu infekcje. Choroby przewlekłe - świsty oddechowe mogą mieć związek z poważnymi schorzeniami, jak: mukowiscydoza rozstrzenie oskrzeli pierwotna dyskineza (zespół nieruchomych rzęsek) rzęsek refluks żołądkowo-przełykowy zaburzenia połykania choroby śródmiąższowe płuc oparzenia dróg oddechowych zaburzenia o charakterze nerwowo-mięśniowym zaburzenia funkcji strun głosowych W chorobach tych świszczący oddech nie jest głównym objawem, lecz towarzyszy innym, niekiedy ciężkim objawom choroby podstawowej. Świszczący oddech - co robić? Jeżeli przyczyna nagłego wystąpienia u dziecka świszczącego oddechu nie jest znana, konieczna jest wizyta u lekarza. Kiedy świstom towarzyszy duszność lub gdy świszczący oddech pojawił się po aspiracji ciała obcego, ukąszeniu przez owada czy spożyciu pokarmu, interwencja lekarska jest konieczna. Należy wtedy niezwłocznie wezwać pogotowie. Jeżeli świsty towarzyszą infekcji potwierdzonej przez lekarza i nie pojawiają się inne niepokojące objawy (głównie duszność), można leczenie prowadzić w warunkach domowych. Osoba, która ma świszczący oddech z powodu infekcji powinna przebywać w pomieszczeniu dobrze nawilżonym, dużo pić i przyjmować leki zalecone przez lekarza. Gdy świsty nasilają się u osoby przewlekle chorej, konieczna jest konsultacja z lekarzem. Być może potrzebna będzie zmiana dotychczas stosowanego leczenia. W stanach nagłych najważniejsze jest udrożnienie dróg oddechowych. Przy zaostrzeniu astmy niezwłocznie podaje się leki rozszerzające oskrzela. Gdy powodem świstów jest reakcja alergiczna, chory musi dostać adrenalinę. Kiedy dojdzie do aspiracji ciała obcego do dróg oddechowych wykonuje się pilną bronchoskopię, aby usunąć przedmiot z dróg oddechowych. Jeżeli świszczący oddech nie wymaga pilnej pomocy medycznej, należy przeprowadzić badania, które wyjaśnią przyczynę świstów oddechowych. Lekarz zwykle zbiera szczegółowo wywiad, osłuchuje pacjenta, a następnie zleca stosowne badania. Może zalecić badanie krwi - morfologia, gazometria, badania biochemiczne. Ważnym elementem stawiania diagnozy są badania obrazowe, w tym RTG klatki piersiowej, tomografia komputerowa, a przede wszystkim spirometria, która ocenia wydolność oddechową. Przeczytaj także: Zaburzenia oddychania mogą być objawem choroby. Przyczyny zaburzeń oddychania Astma steroidooporna - przyczyny i leczenie Dychawica sercowa - przyczyny, objawy, leczenie Stan astmatyczny - objawy, leczenie, pierwsza pomoc Dziennikarka od ponad 40 lat zaangażowana w popularyzację edukacji zdrowotnej. Laureatka wielu konkursów dla dziennikarzy zajmujących się medycyną i zdrowiem. Otrzymała m. in. Nagrodę Zaufania „Złoty OTIS” w kategorii „Media i Zdrowie”, Wyróżnienie Św. Kamila przyznawane z okazji Światowego Dnia Chorego, dwukrotnie „Kryształowe Pióro” w ogólnopolskim konkursie dla dziennikarzy promujących zdrowie oraz wiele nagród i wyróżnień w konkursach na „Dziennikarza Medycznego Roku” organizowanego przez Ogólnopolskie Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia. Sonda Czy regularnie wykonujesz ćwiczenia oddechowe?

Fot: Sasha_Suzi / Świszczący oddech i kaszel to objawy wielu chorób. Najczęściej są to infekcje wirusowe, jednak mogą mieć inne przyczyny, np. astmę czy mukowiscydozę. U niemowląt rzadziej są obserwowane ze względu na niewykształcony wystarczająco odruch kaszlu. Kaszel jest naturalnym odruchem obronnym zarówno u dzieci, jak i u dorosłych. Najczęściej pojawia się w wyniku spływania wydzieliny z nosa po tylnej ścianie gardła. Prawidłowy odruch kaszlowy zapobiega zaleganiu wydzieliny w drzewie oskrzelowym i rozwojowi powikłań. Jeśli w oskrzelach zaczyna pojawiać się nadmiar wydzieliny, powoduje to zwężenie światła oskrzeli, co może imitować świst. Określane jest to często przez pacjentów jako świszczący kaszel. Tak naprawdę kaszel dzieli się po prostu na mokry bądź suchy. Świszczący natomiast może być oddech. Przyczyn kaszlu i świszczącego oddechu jest wiele. Ważna jest odpowiednia diagnostyka, ponieważ świszczący oddech i kaszel zawsze świadczą o patologii. Zobacz film: Budowa i funkcje układu oddechowego. Źródło: 36,6. Jak rozpoznać świszczący oddech i kaszel? Świst oddechowy to dźwięk, który powstaje w wyniku przepływu powietrza przez zwężone drogi oddechowe. Może być słyszalny zarówno podczas wdechu (świst wdechowy), jak i podczas wydechu. Może występować w obu tych fazach. W zależności od stopnia nasilenia może być słyszalny jedynie przez stetoskop w badaniu lekarskim, jak również bez użycia dodatkowych sprzętów. Świst wdechowy pojawia się przy zwężeniu górnych dróg oddechowych, czyli od gardła do górnej części tchawicy. Świst wydechowy natomiast wynika ze zwężenia dolnych dróg oddechowych – od poziomu tchawicy, przez oskrzela i oskrzeliki. U dzieci częściej występuje świszczący oddech niż u dorosłych. Właściwie im młodsze dziecko, tym łatwiej – ze względu na budowę anatomiczną – o zwężenie oskrzeli. U dzieci drogi oddechowe są krótkie, wąskie, a szkielet krtani i tchawicy jest dość cienki i wiotki, z dużą tendencją do zapadania się. U małych dzieci również jest mniejsza możliwość wygenerowania efektywnego kaszlu niż u dorosłych. Innym czynnikiem predysponującym do zwężenia dróg oddechowych jest niedojrzałość układu odpornościowego. Kaszel to zjawisko polegające na tym, że po głębokim wdechu i zamknięciu krtani następuje szybki wydech. Kiedy krtań, a właściwie nagłośnia, się otwiera, wysokie ciśnienie w klatce piersiowej powoduje wyrzut powietrza z płuc. Jeśli drogi oddechowe są zwężone, może się wydawać, że chory ma świszczący kaszel, ponieważ powietrze przechodzące przez drogi oddechowe daje świst. Kaszel jest mimowolny, choć oczywiście można go wygenerować świadomie. Powstaje na skutek podrażnienia receptorów kaszlowych w oskrzelach, co powoduje, że impulsy nerwowe docierają do ośrodka kaszlu w rdzeniu przedłużonym, dzięki któremu następuje koordynacja mięśni klatki piersiowej, przepony i praca nagłośni. Zobacz film: Zapalenie płuc - leczenie. Źródło: 36,6. Przyczyny powstawania świszczącego oddechu i kaszlu Świszczący oddech i kaszel to objawy charakterystyczne nie tylko dla jednej jednostki chorobowej. Niektóre przyczyny kaszlu są częstsze i bardziej prawdopodobne u dzieci, inne u dorosłych. Najczęstszą przyczyną świszczącego oddechu i kaszlu jest infekcja. Głównie wywołują ją wirusy. Świszczący oddech i kaszel to bardzo częste objawy towarzyszące zapaleniu krtani, oskrzeli i oskrzelików. Rzadziej są to objawy infekcji bakteryjnych. Inne przyczyny świszczącego oddechu i kaszlu to: astma, aspiracja ciała obcego do dróg oddechowych, wady rozwojowe układu oddechowego, alergie, nowotwory w świetle dróg oddechowych, mukowiscydoza, rozstrzenie oskrzeli, refluks żołądkowo-przełykowy, śródmiąższowe choroby płuc, choroby strun głosowych. Leczenie świszczącego oddechu i kaszlu W zależności od przyczyny, świstom może towarzyszyć np. duszność. Wymaga to wtedy pilnej konsultacji lekarskiej. Istnieją teorie, że w nagłych sytuacjach można wystawić odpowiednio ubrane dziecko na dwór, na zimne, suche powietrze bądź „zaparować” łazienkę przez odkręcenie gorącej wody i umożliwić dziecku oddychanie gorącym, wilgotnym powietrzem. Jest to oczywiście pomoc doraźna. Leczenie jest uzależnione od przyczyny podstawowej, dlatego leki czy metody terapeutyczne muszą być dostosowane do pierwotnej przyczyny wywołującej świszczący oddech i kaszel. W każdym przypadku jednak doskonale sprawdzają się inhalacje czy nebulizacje. Zobacz film: Astma, czyli co? Źródło: 36,6. Czy artykuł okazał się pomocny?

Świszczenie przy oddychaniu – o czym może świadczyć? Świszczący oddech to wysoki, ciągły dźwięk, który powstaje w klatce piersiowej podczas wdechu lub wydechu. Często pojawia się u dzieci w wieku przedszkolnym. Świsty oddechowe dzielimy na: epizodyczne – związane z wirusowym zapaleniem dróg oddechowych, wyzwalane przez różnorodne czynniki. Świst może pojawić się w wyniku zwężenia górnych dróg oddechowych na poziomie gardła, krtani lub górnej części tchawicy – wówczas mówimy o świście wdechowym. Z kolei gdy pojawia się przy zwężeniu dolnych odcinków dróg oddechowych, tj. dolnej części tchawicy, oskrzelików i oskrzeli, mamy do czynienia ze świstem wydechowym. Świst przy oddychaniu u dziecka nie jest objawem jednej choroby, choć zazwyczaj spowodowany jest infekcją dróg oddechowych. W większości przypadków infekcje, którym towarzyszy świst wywołane są przez wirusy, zdecydowanie rzadziej przez bakterie. Do przyczyn świstu przy oddychaniu zaliczymy: Zapalenie oskrzeli – obrzęk oskrzeli wywołuje kaszel, zazwyczaj suchy, ale często podczas kasłania odkrztuszany jest śluz. Stan zapalny, jaki toczy się w drzewie oskrzelowym, skutkuje zmniejszeniem ilości powietrza, które przechodzi przez oskrzela, a tym samym pojawiają się trudności w oddychaniu i świszczący oddech. Astma – charakteryzuje się dusznościami, świszczącym oddechem, uczuciem ucisku w klatce piersiowej i kaszlem o zmiennej częstotliwości. U każdego dziecka nawracające świsty mogą mieć różne nasilenie. Reakcje alergiczne – mogą wystąpić po zjedzeniu danego pokarmu, przyjęciu leków czy ukąszeniu przez pszczołę. W tym przypadku świszczący oddech pojawia się szybko, bowiem w krótkim czasie dochodzi do znacznego zwężenia dróg oddechowych. Taka sytuacja jest niebezpieczna i może zagrażać życiu dziecka. Ciało obce w drogach oddechowych – dzieci często wkładają do buzi drobne przedmioty. Może się zdarzyć, że mała zabawka czy nawet kawałek pokarmu trafią do dróg oddechowych. Świszczący oddech, który w takim przypadku pojawia się nagle, jest bardzo groźny dla zdrowia i życia dziecka. Wady rozwojowe – wrodzona wiotkość krtani, tchawicy lub oskrzeli, jak i przetoka między przełykiem a tchawicą lub rozszczep podniebienia to kolejne możliwe przyczyny świszczącego oddechu u dzieci. Wówczas świszczący oddech pojawia się już u noworodków i ma stałe nasilenie. – Nieprzemijający świst oskrzelowy u dzieci w okresie noworodkowym każe myśleć w pierwszej kolejności o wrodzonej wadzie układu oddechowego (np. przetoce oskrzelowo-przełykowej, tracheomalacji), wrodzonej wadzie serca lub nieprawidłowym przebiegu wielkich naczyń – pisze dr hab. med. Piotr Gutkowski w publikacji „Świst oskrzelowy u dzieci, czyli nie tylko astma świszczy”. Zaburzenia odporności – osłabionej odporności, która predysponuje do nawracających infekcji, często towarzyszy charakterystyczny świst przy oddychaniu. Ponadto dym papierosowy ma bardzo niekorzystny wpływ na nabłonek drzewa oskrzelowego. Utrudnia jego regenerację w okresie rekonwalescencji, a także może przyczynić się do wystąpienia świszczącego oddechu. Na co zwrócić uwagę przy świszczącym oddychaniu? W przypadku gdy świszczący oddech u niemowląt lub starszych dzieci pojawi się nagle, niespodziewanie, należy bacznie obserwować malucha. Jeśli towarzyszy infekcji – potwierdzonej przez pediatrę – nie należy panikować. W takim przypadku leczenie może odbywać się w domu, jednak rodzice muszą przyglądać się, czy nie pojawiają się żadne dodatkowe objawy, tj. duszności, trudności w oddychaniu. Ważne jest, by dziecko zmagające się ze świszczącym oddechem przebywało w przewietrzonym pomieszczeniu. Dbając o zdrowie najmłodszych, należy wystrzegać się narażenia ich na kontakt z dymem papierosowym. Palenie bierne jest bardzo szkodliwe, chociażby ze względu na kontakt z substancjami kancerogennymi. Ponadto należy zadbać o odpowiednie nawodnienie dziecka i nawilżanie powietrza. Świst przy oddychaniu – czy iść do lekarza? Pilnej konsultacji lekarskiej wymagają dzieci, u których świszczący oddech pojawił się nagle. Być może jego przyczyną jest alergia, np. ukąszenie przez owada lub utkwienie ciała obcego w drogach oddechowych. W pierwszym przypadku konieczne będzie podanie adrenaliny, z kolei w drugim – jak najszybsze udrożnienie dróg oddechowych. Należy wówczas niezwłocznie wezwać pogotowie. Kiedy świstom towarzyszy duszność, trudność w oddychaniu lub inne niepokojące objawy, niezbędna jest interwencja lekarska. Natomiast przy zaostrzeniu astmy konieczne jest natychmiastowe podanie leków rozszerzających oskrzela. Stan dziecka, u którego pojawił się świst oddechowy, może pogarszać się w bardzo krótkim czasie i może wymagać natychmiastowej pomocy lekarskiej.

Świszczący oddech powstaje w wyniku przepływu powietrza przez zwężone drogi oddechowe. Jest to objaw, który występuje w kilku jednostkach chorobowych u dzieci i dorosłych. Świst oddechowy może pojawić się podczas wdechu lub wydechu, bywa słyszalny w obu fazach jednocześnie. Co to jest świszczący oddech?Przyczyny świszczącego oddechuLeczenie świszczącego oddechu Nasze teksty zawsze konsultujemy z najlepszymi specjalistami Drogi oddechowe człowieka składają się z jamy nosowej, gardła, krtani, tchawicy oraz oskrzeli i oskrzelików. Kiedy u dziecka lub osoby dorosłej dojdzie do zwężenia jednego z tych elementów z powodu różnego rodzaju zaburzeń, pojawia się świszczący oddech. Może on być słyszalny tylko podczas osłuchiwania stetoskopem przez lekarza lub bez żadnego przyrządu. Przyczyny świszczącego oddechu są różne – od infekcji po nowotwory. Co to jest świszczący oddech? Świszczący oddech to objaw, który powstaje w wyniku zwężenia dróg oddechowych. Przepływające przez nie powietrze powoduje świst, czyli dźwięczny odgłos o wysokiej częstotliwości i syczącym charakterze. Może być on słyszalny tylko podczas osłuchiwania za pomocą stetoskopu lub być na tyle głośny, że nie jest konieczny żaden przyrząd, aby go usłyszeć. Wyróżnia się kilka rodzajów świszczącego oddechu u dzieci i dorosłych: świst wdechowy – słychać go podczas wdechu, jest wynikiem zwężenia górnych dróg oddechowych, świst krtaniowy, określany jako stridor – charakterystyczny, głośny ton, który wskazuje na częściowe zwężenie krtani i górnej części tchawicy, świst wydechowy – pojawia się podczas wydechu na skutek zwężenia dróg oddechowych mieszczących się w klatce piersiowej, świst mieszany – słychać go zarówno podczas wdechu, jak i wydechu. Świst oddechowy najczęściej występuje u małych dzieci, ponieważ predysponuje do tego ich budowa anatomiczna – drogi oddechowe są wąskie i krótkie, a krtań, tchawica i oskrzela są wiotkie i łatwo się zapadają. Duża ilość gruczołów śluzowych i brak zdolności do efektywnego kaszlu sprzyjają zaleganiu wydzieliny w oskrzelach. Dlatego świszczący oddech u niemowlaka, noworodka i bardzo małych dzieci jest jednym z najczęstszych objawów przy patologiach układu oddechowego. W przestrzeni zakupowej HelloZdrowie znajdziesz produkty polecane przez naszą redakcję: Odporność Naturell Czosnek Max Bezzapachowy, 90 kapsułek 17,39 zł Odporność Estabiom Junior, Suplement diety, 20 kapsułek 28,39 zł Odporność Bloxin Żel do jamy ustnej w sprayu, 20 ml 25,99 zł Odporność Naturell Omega-3 1000 mg, 120 kaps 54,90 zł Odporność, Good Aging, Energia, Beauty Wimin Zestaw suplementów, 30 saszetek 99,00 zł Przyczyny świszczącego oddechu Świszczący oddech u dziecka i osoby dorosłej nie jest objawem, który świadczy tylko o jednej, konkretnej jednostce chorobowej. Zwykle jest to jedna z wielu występujących dolegliwości. Świsty oddechowe mogą mieć różne nasilenie, niekiedy towarzyszy im także furczenie, rzężenie lub duszność. Najczęstsze przyczyny świszczącego oddechu to: zaleganie wydzieliny w drogach oddechowych – towarzyszy zwykle infekcji wirusowej lub bakteryjnej; słyszalne jest charakterystyczne charczenie, zapalenie krtani – powstaje w wyniku zakażenia bakteryjnego lub wirusowego; pojawia się chrypka, świszczący oddech i kaszel; jest szczególnie niebezpieczne dla małych dzieci, zapalenie tchawicy – poza świszczącym oddechem pojawia się suchy i bolesny kaszel, zapalenie oskrzeli – powstaje w wyniku zwężenia oskrzeli; objawy to męczący kaszel i świszczący oddech, którym towarzyszy odkrztuszanie wydzieliny, astma – pojawia się w wyniku skurczu oskrzeli; jest to najczęstszą przyczyną nawracającego świstu oddechowego, przewlekła obturacyjna choroba płuc (POChP) – pojawiają się świsty wydechowe, ciało obce w drogach oddechowych lub zachłyśnięcie treścią pokarmową – świsty oddechowe pojawiają się nagle, reakcja alergiczna – w wyniku spożycia niektórych pokarmów lub ukąszenia owada dochodzi do obrzęku i nagłego zwężenia dróg oddechowych, co powoduje świszczący oddech, wady rozwojowe – wrodzona wiotkość krtani lub tchawicy, rozszczep podniebienia, przetoki lub wady serca powodują świszczący oddech u noworodka, nowotwory, w tym rak płuc – świszczący oddech pojawia się, kiedy guz zajmuje jedno z głównych oskrzeli lub tchawicy. Kaszel i świszczący oddech po wysiłku może wynikać ze skurczu oskrzeli w wyniku tzw. astmy wysiłkowej. Jest to specyficzny rodzaj zaburzenia, który jest związany z intensywną aktywnością fizyczną. Natomiast w spoczynku nie stwierdza się żadnych odchyleń od normy. Zobacz także Leczenie świszczącego oddechu Leczenie świszczącego oddechu u dzieci i dorosłych polega na odpowiedniej terapii choroby, która wywołuje ten objaw, dlatego należy zgłosić się do lekarza podstawowej opieki zdrowotnej. W przypadku astmy konieczne jest zastosowanie leków rozkurczających oskrzela, natomiast bakteryjne infekcje górnych dróg oddechowych wymagają antybiotykoterapii. W przypadku aspiracji ciała obcego, zachłyśnięcia lub reakcji alergicznych, którym towarzyszy duszność, konieczne jest wezwanie pogotowia i dalsza terapia w szpitalu. Leczenie świszczącego oddechu i złagodzenie innych objawów związanych z zaleganiem wydzieliny w drogach oddechowych można wspomóc inhalacjami i oklepywaniem klatki piersiowej. Należy także zadbać o odpowiednie warunki otoczenia: dostęp do chłodnego i nawilżonego powietrza, wietrzenie pomieszczenia i nawodnienie organizmu. Najnowsze w naszym serwisie Treści zawarte w serwisie mają wyłącznie charakter informacyjny i nie stanowią porady lekarskiej. Pamiętaj, że w przypadku problemów ze zdrowiem należy bezwzględnie skonsultować się z lekarzem. Angelika Janowicz Jestem absolwentką Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu na kierunku pielęgniarstwo, od 6 lat związaną z niezwykłym światem medycyny. Piszę, bo chcę podnosić świadomość społeczeństwa na temat tak ważnych kwestii jak zdrowie, zdrowy tryb życia czy profilaktyka. Zobacz profil Podoba Ci się ten artykuł? Powiązane tematy: Polecamy

Choroby płuc i oskrzeli są jednymi z najczęstszych chorób dzieci. Do 6-ego roku życia blisko połowa dzieci zachoruje na zapalenie oskrzeli z obturacją skurczem oskrzeli. Zapalenia płuc są przyczyną około 19% zgonów dzieci poniżej 5-ego roku życia na świecie, głównie w krajach rozwijających się. W Polsce, śmiertelność z powodu zapalenia płuc wynosi mniej niż 1/1000 rocznie. Na astmę w Polsce choruje ok. 10% dzieci w wieku 13-14 lat. Możemy je podzielić na te o przebiegu ostrym, tj. krótkotrwałym oraz przewlekłym, tj. długotrwałym, wieloletnim. W pierwszej części omówione zostaną choroby oskrzeliNajczęściej jest ostrym stanem chorobowym, wywołanym przez czynniki infekcyjne – w 90% przez wirusy, rzadziej przez bakterie. Szczyt zachorowań przypada na miesiące jesienne i zimowe. Dominującym objawem jest kaszel, który może być zarówno wilgotny, jak i suchy (w początkowej fazie). Kaszel trwa od kilku dni do trzech tygodni. Wystąpienie objawów zazwyczaj poprzedzone jest kilkudniowymi objawami przeziębienia – katarem, stanem podgorączkowym lub gorączką, bólem gardła. Objawy zwykle ustępują samoistnie, w ciągu dwóch tygodni. U dzieci przedszkolnych zapaleniu oskrzeli często towarzyszy obturacja oskrzeli – zwężenie dróg oddechowych wynikające ze skurczu mięśniówki oskrzeli oraz nieco odmiennej budowy dróg oddechowych w porównaniu do dorosłego, może być wówczas słyszalny głośny, świszczący różnicowaniu należy uwzględnić inne infekcje układu oddechowego, a w przypadku nawracających zakażeń, również astmę jest przede wszystkim objawowe – stosowanie leków przeciwgorączkowych, nawilżanie powietrza, zapewnienie odpowiedniego nawodnienia. W przypadku obturacji oskrzeli stosujemy leki rozszerzające oskrzela w inhalacji. Pomocne mogą być inhalacje z roztworu chlorku sodu (soli) oraz leki mukolityczne. Antybiotyki stosujemy w przypadku podejrzenia bakteryjnej etiologii choroby oraz przedłużania się kaszlu powyżej 14 oskrzelikówJest to ostra choroba infekcyjna dolnych dróg oddechowych, przede wszystkim drobnych oskrzeli. Występuje u dzieci poniżej 2 roku życia, zwykle w 3-6 miesiącu życia, szczyt zachorowań przypada w 6 miesiącu życia. Najczęstszą przyczyną choroby jest zakażenie wirusem RS, który występuje powszechnie, u starszych dzieci i u dorosłych jest częstą przyczyną przeziębienia. Zapalenie oskrzelików częściej występuje u chłopców, dzieci niekarmionych piersią oraz przebywających w dużych skupiskach ludzkich. Na ciężki przebieg choroby szczególnie narażone są wcześniaki, dzieci z chorobami przewlekłymi, szczególnie układu oddechowego i krążenia oraz dzieci narażone na dym tytoniowy. Do zachorowań dochodzi najczęściej w okresie jesienno-zimowym. W Polsce zapadalność na zapalenie oskrzelików wynosi 12/100 dzieci objawami są 1-2 dniowe objawy przeziębienia – katar, zapalenie gardła, czasami gorączka. Następnie rozwija się duszność. Dziecko oddycha szybciej, widać zaciąganie mięśni klatki piersiowej odpowiedzialnych za oddychanie, słychać postękiwanie i świszczący oddech. W chorobie o ciężkim przebiegu dziecko ma trudności ze ssaniem, mogą wystąpić bezdechy. Chorobę musimy różnicować z innymi infekcjami dróg oddechowych, zaaspirowaniem ciała obcego do dróg oddechowych, refluksem żołądkowo-przełykowym, chorobami przewlekłymi (astma, mukowiscydoza) oraz niestwierdzonymi wcześniej wadami układu oddechowego i układu shutterstockLeczenie jest głównie objawowe – dziecko powinno przebywać w chłodnym (w temperaturze 18-20 st. C), nawilżanym pomieszczeniu. Powinno się regularnie usuwać wydzielinę z nosa. W razie gorączki należy podawać leki przeciwgorączkowe. Zazwyczaj choroba może być leczona w domu, możliwa jest jednak konieczność hospitalizacji. W przypadkach o ciężkim przebiegu może być konieczna tlenoterapia, a nawet intubacja i wentylacja ważna jest profilaktyka: mycie rąk, izolowanie dziecka od osób chorych, karmienie piersią, unikanie ekspozycji na dym tytoniowy oraz zatłoczonych miejsc.

Zakażenia Streptococcus pneumoniae stanowią częsty problem w praktyce lekarza pediatry. Najczęściej odpowiedzialne są za infekcje dróg oddechowych, w rzadkich przypadkach mogą wywoływać ciężkie i zagrażające życiu zakażenia inwazyjne. Znajomość lokalnej epidemiologii, staranne zebranie wywiadu i badanie fizykalne pozwalają na wysunięcie podejrzenia infekcji bakteryjnej, natomiast jej potwierdzeniem pozostaje uzyskanie dodatniego wyniku posiewu materiału biologicznego. Terapia zakażeń pneumokokowych bazuje na stosowaniu antybiotyków z grupy beta-laktamów, niemniej jednak z uwagi na narastający problem lekooporności, konieczna jest edukacja zarówno pacjentów, jak i personelu medycznego w zakresie racjonalnego gospodarowania antybiotykami. Dwoinka zapalenia płuc, Streptococcus pneumoniae, potocznie nazywana pneumokokiem, często towarzyszy człowiekowi, kolonizując drogi oddechowe. W niektórych sytuacjach klinicznych staje się patogenem, wywołując zakażenia śluzówkowe oraz inwazyjne. U najsłabszych z racji wieku lub współistniejących schorzeń, zarówno u dzieci jak i dorosłych, jest istotną przyczyną śmiertelności. Ta Gram-dodatnia, otoczkowa bakteria została opisana już w drugiej połowie XIX wieku, a niedługo później zauważono jej związek z występowaniem płatowego zapalenia płuc. Pneumokoki występują w prawie stu odmianach, zwanych serotypami, które różnią się od siebie budową antygenową polisacharydowej otoczki, a klinicznie – zjadliwością i opornością na antybiotyki. Szczególnie podatne na ciężkie zakażenia pneumokokowe są niemowlęta i małe dzieci, ludzie starsi oraz z wrodzonymi bądź nabytymi defektami odporności, a zwłaszcza brakiem śledziony. Spektrum zakażeń wywoływanych przez pneumokoki jest bardzo szerokie: obejmuje ostre zapalenie ucha środkowego, zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych, zapalenie płuc, a także posocznicę, zapalenia opon mózgowo-rdzeniowych oraz rzadziej występujące zapalenie kości i szpiku kostnego, ropne zapalenie stawów i zapalenie Rodzaje zakażeń pneumokokowych Nosicielstwo pneumokoków w drogach oddechowych jest warunkiem koniecznym wywołania zakażenia. W przypadku łagodniejszych zakażeń śluzówkowych pneumokok przez ciągłość dostaje się do jamy ucha środkowego lub zatok, gdzie mnoży się, wywołując zakażenie. W obu wymienionych przypadkach duże znaczenie odgrywają zakażenia wirusowe współwystępujące lub torujące drogę infekcji pneumokokowej. W przypadku ostrego zapalenia zatok (nazwa właściwa: ostre zapalenie błony śluzowej nosa i zatok przynosowych – OZNZ), infekcja wirusowa uszkadza nabłonek rzęskowy, a także wywołuje obrzęk i miejscowy stan zapalny, tworząc bakteriom warunki sprzyjające kolonizacji i namnażaniu. Ostre zapalenie ucha środkowego jest następstwem przedostania się chorobotwórczych bakterii z nosogardła przez trąbkę słuchową, stąd jej dysfunkcja o podłożu anatomicznym lub czynnościowym ma znamienny wpływ na funkcjonowanie górnych dróg oddechowych jako całości [1]. Inwazyjne zakażenie pneumokokowe jest sytuacją kliniczną, w której paciorkowiec wywołuje zakażenie w lokalizacji jałowej w warunkach zdrowia (np. krew i inne tkanki, płyn mózgowo-rdzeniowy, płyn z opłucnej, otrzewnej, płyn stawowy). Co ciekawe, ryzyko wystąpienia inwazyjnej choroby pneumokokowej również koreluje z obecnością wirusowych zakażeń dróg oddechowych, co może wynikać ze zwiększonej ekspresji receptorów umożliwiających adhezję pneumokoków do komórek nabłonka dróg oddechowych aktywowanych przez wirusy [2]. Do pozostałych czynników sprzyjających inwazyjnym zakażeniom pneumokokowym należą: wiek 65 lat, płeć męska, choroby przewlekłe (serca, nerek, dróg oddechowych, wątroby itd.), cukrzyca, stan immunosupresji, stan po przeszczepieniu narządu lub szpiku kostnego, anatomiczna lub czynnościowa asplenia, obecność implantu ślimakowego, wyciek płynu mózgowo-rdzeniowego. Obraz kliniczny Objawy zakażenia pneumokokowego zależą od jego umiejscowienia, czasu trwania i rozwoju ewentualnych powikłań (patrz tabela 1). Nieswoistym, lecz częstym objawem zakażenia bakteryjnego jest zwykle stopniowo narastająca gorączka. W przypadku zajęcia górnych dróg oddechowych, w tym ucha środkowego, często obserwuje się: nieżyt nosa, kaszel oraz nagły, ostry ból ucha. Niemowlęta często manifestują zapalenie ucha środkowego poprzez niepokój, rozdrażnienie i brak apetytu. Pocieranie ucha, opisywane jako ekwiwalent zgłaszania dolegliwości bólowych, nie ma jednak dużej wartości diagnostycznej [3]. Zapalenie zatok o etiologii bakteryjnej charakteryzuje się przewlekaniem objawów nieżytu nosa do ponad 10 dni lub nawrotem i zaostrzeniem dolegliwości po przejściowej poprawie, w tym wystąpieniem ropnego, zwykle jednostronnego wycieku z nosa lub bólu twarzy. Objawy sugerujące zajęcie płuc, klasyczną chorobę pneumokokową, obejmują oprócz gorączki, kaszel, występowanie zmian osłuchowych o charakterze trzeszczeń oraz cechy zwiększonego wysiłku oddechowego: przyspieszony oddech, wciąganie międzyżebrzy oraz oddech skrzydełkowy. W przeciwieństwie do zakażeń wirusowych dolnych dróg oddechowych, świsty mogą nie występować. Za objawy najbardziej swoiste dla bakteryjnego zapalenia płuc u dzieci uznaje się gorączkę > 38,5°C, liczbę oddechów > 50/min, zaciąganie międzyżebrzy u dzieci małych, a u starszych – trudności w oddychaniu [1]. U dzieci, u których po 48 godzinach od rozpoczęcia antybiotykoterapii skutecznej przeciwko pneumokokom nie obserwuje się poprawy, rozważyć należy wystąpienie powikłań, takich jak wysięk w opłucnej czy ropniak opłucnej [4]. Pneumokoki pozostają najczęstszą przyczyną bakteriemii utajonej oraz sepsy. Zakażenia inwazyjne to ciężkie zachorowania, mogące zagrażać życiu, nawet pomimo zastosowania właściwego leczenia. Najczęstszym powikłaniem uogólnionego zakażenia pneumokokowego związanego z bakteriemią jest ropne zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych (ZOMR). Początkowe objawy zarówno posocznicy, jak i ZOMR mogą być podobne – wysoka gorączka, szybkie pogarszanie się stanu ogólnego, rozdrażnienie, niepokój lub apatia, sporadycznie, zwłaszcza u dzieci z dysfunkcją śledziony, wystąpić może wysypka wybroczynowa – z charakterystycznymi, nieblednącymi przy ucisku zmianami. Zajęcie ośrodkowego układu nerwowego oprócz gorączki sugerują wymioty, bóle głowy, światłowstręt i przeczulica, a u niemowląt napięte i tętniące ciemię. Dodatkowo wystąpić mogą zaburzenia świadomości lub drgawki. Rzadziej spotykane formy inwazyjnej choroby pneumokokowej to ropne zapalenie wsierdzia (endocarditis) i ropne zapalenie osierdzia. Zakażenia wewnątrz jamy brzusznej (zapalenie otrzewnej, zapalenie wyrostka robaczkowego, zapalenie ileum terminale) zdarzają się częściej u dzieci z zespołem nerczycowym. Pozostałe postacie inwazyjnej choroby pneumokokowej występują sporadycznie i obejmują ropne zapalenie stawu, osteomyelitis, ropień mózgu oraz ropień nadtwardówkowy. Co istotne, mogą one wystąpić nawet bez towarzyszącej bakteriemii. Mnogość możliwych postaci ropnych zakażeń pneumokokowych sprawia, że warto pamiętać, że w zasadzie mogą one wystąpić w każdej lokalizacji. Obecnie, z uwagi na powszechny dostęp do antybiotyków, zdarzają się okazjonalnie, jednak w związku z narastającą opornością na antybiotyki mogą w przyszłości stanowić poważny problem terapeutyczny [5–7]. Tab. 1. Objawy kliniczne zakażeń pneumokokowych i ich powikłań w zależności od umiejscowienia (opracowanie własne na podstawie [1]) Lokalizacja Objawy Objawy sugerujące powikłania Ucho środkowe Gorączka, rozdrażnienie, brak apetytu, nieżyt nosa, kaszel, ból ucha, wyciek z ucha Ból w rzucie wyrostka sutkowatego (zapalenie), porażenie nerwu VII, zaburzenia równowagi i wymioty (zapalenie błędnika), objawy jak w zajęciu OUN (ZOMR, ropień w obrębie OUN) Nos i zatoki Gorączka, nieżyt nosa, upośledzenie drożności nosa, ropna wydzielina, zwłaszcza występująca jednostronnie, jednostronny ból głowy w rzucie zatoki, ból zębów i szczęki Obrzęk powieki, wytrzeszcz, zaburzenia widzenia, zaburzenia ruchomości gałki ocznej, silny ból i obrzęk okolicy czołowej, objawy jak w zajęciu OUN Płuca Gorączka, kaszel, przyspieszony oddech (> 60 oddechów/min u dzieci 50/min u dzieci 2.–12. > 40/min u dzieci > 12. wysiłek oddechowy, wciąganie międzyżebrzy, świszczący oddech, trzeszczenia Przedłużające się objawy bez poprawy po leczeniu antybiotykiem (ropień płuca, wysięk lub ropniak opłucnej), niewydolność oddechowa, objawy posocznicy, wstrząsu septycznego Posocznica Gorączka, dreszcze, dziecko „wygląda na chore”, obniżone napięcie mięśniowe u noworodków i niemowląt, przyspieszona czynność serca, przedłużony czas powrotu kapilarnego, zimne kończyny, wysypka wybroczynowa, zaburzenia świadomości, zaburzenia oddychania Wstrząs septyczny (niewydolność krążeniowo-oddechowa) Ośrodkowy układ nerwowy Gorączka, ból głowy, światłowstręt, przeczulica, nudności, wymioty, rozdrażnienie, niepokój, drgawki, apatia, u młodszych dzieci napięte, tętniące ciemię Zaburzenia świadomości, objawy jak w posocznicy ze wstrząsem włącznie Rozpoznanie Potwierdzenie obecności Streptococcus pneumoniae i tym sposobem rozpoznanie zakażenia bakteryjnego o tej etiologii opiera się na uzyskaniu dodatniego wyniku badania mikrobiologicznego, zwykle posiewu materiału biologicznego pobranego z miejsca objętego procesem chorobowym. Ze zrozumiałych względów rzadko wykonuje się takie badanie w przypadku niepowikłanego zapalenia ucha środkowego, zatok czy zapalenia płuc. Rozpoznanie bakteryjnej infekcji dróg oddechowych bazuje najczęściej na informacjach uzyskanych z wywiadu (obecność czynników ryzyka, w tym brak szczepień przeciwko pneumokokom, poprzedzające zakażenia wirusowe dróg oddechowych, gwałtowny początek choroby, pogorszenie samopoczucia, wysoka gorączka lub – przeciwnie – brak poprawy bądź pogorszenie stanu ogólnego pomimo stosowania leczenia objawowego przez zalecany czas, nasilone objawy miejscowe, sugerujące cięższe zakażenie) i badania fizykalnego. Ze względu na potrzebę szybkiego przyniesienia ulgi cierpiącemu, zwykle rozpoczyna się empiryczną antybiotykoterapię. W przypadku powikłań wymienionych zakażeń lub podejrzenia zakażenia inwazyjnego konieczny staje się posiew, który umożliwia nie tylko określenie etiologii choroby, ale też lekowrażliwości chorobotwórczego drobnoustroju. Izolacja Streptococcus pneumoniae z materiału pobranego z miejsca jałowego w warunkach fizjologicznych potwierdza zakażenie – jedynie sporadycznie zdarzają się przypadki zanieczyszczenia materiału pneumokokiem pochodzenia skórnego, stąd zawsze w przypadku dodatniego wyniku posiewu materiału prawidłowo jałowego jak krew, płyn mózgowo-rdzeniowy lub płyn stawowy, rozpoznać należy chorobę inwazyjną. Dodatkowe wsparcie diagnostyczne stanowi możliwość wykonania badania wykrywającego materiał genetyczny drobnoustroju metodą PCR (np. w Krajowym Ośrodku Referencyjnym ds. Diagnostyki Bakteryjnych Zakażeń Ośrodkowego Układu Nerwowego – KOROUN). Pozostałe badania laboratoryjne, jak np. wskaźniki stanu zapalnego, w tym CRP i prokacytonina mają znaczenie pomocnicze, pozwalają – w zakażeniach dróg oddechowych – podejrzewać zakażenie bakteryjne, natomiast w przypadku inwazyjnej choroby pneumokokowej stanowić mogą czynnik prognostyczny korelujący z ciężkim przebiegiem zakażenia. Leukopenia, zwiększona aktywność aminotransferazy alaninowej, rozwijający się wstrząs, niewydolność oddechowa, a także śpiączka są przesłankami złego rokowania [8–9]. Problemy terapeutyczne Leczenie przeciwdrobnoustrojowe zakażeń Streptococcus pneumoniae stanowi coraz większe wyzwanie ze względu na narastającą oporność tego drobnoustroju na podstawowe antybiotyki. Do połowy lat 70. ubiegłego stulecia wszystkie izolowane pneumokoki pozostawały wrażliwe na penicylinę i inne antybiotyki poza tetracyklinami i nie obserwowano występowania szczepów opornych. Jednak w latach 1977–1978 w Afryce Południowej wyizolowano po raz pierwszy szczepy oporne na beta-laktamy. Ustalono, że źródłem problemu były prawdopodobnie tamtejsze szpitale, gdzie dzieci z zakażeniami wirusowymi, w tym HIV, często leczono przy użyciu antybiotyków beta-laktamowych [10]. Mechanizm oporności na penicyliny polegał na zmianie struktury białek wiążących penicylinę (PBP), odpowiedzialnych za syntezę ściany komórkowej, dlatego oporności nie można przełamać za pomocą antybiotyków zawierających inhibitory beta-laktamazy, jak np. amoksycylina z kwasem klawulanowym. Pomimo że wyjściowo nazwane pneumokokami opornymi na penicylinę (ang. penicillin-resistant pneumococci, PRP), w chwili obecnej drobnoustroje te rozwinęły już oporność przeciwko pozostałym antybiotykom beta-laktamowym, makrolidom, linkozamidom, ko-trimoksazolowi, glikopeptydom (np. wankomycyna), fluorochinolonom. Wyizolowano już szczepy pneumokoka oporne zarówno na penicylinę, jak i na cefalosporyny III generacji, pozostające podstawowymi antybiotykami w leczeniu zakażeń pneumokokowych w Polsce. Dodatkowo, obserwuje się również zwiększanie się odsetka szczepów opornych zarówno na cefalosporyny III generacji, jak i meropenem, co istotnie ogranicza możliwości terapii inwazyjnych zakażeń pneumokokowych. Z uwagi na duży odsetek szczepów opornych na cefalosporyny II... Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów Co zyskasz, kupując prenumeratę? 6 wydań czasopisma "Forum Pediatrii Praktycznej" Nielimitowany dostęp do całego archiwum czasopisma Dodatkowe artykuły niepublikowane w formie papierowej ...i wiele więcej! Sprawdź

Zgodnie ze swoją misją, Redakcja dokłada wszelkich starań, aby dostarczać rzetelne treści medyczne poparte najnowszą wiedzą naukową. Dodatkowe oznaczenie "Sprawdzona treść" wskazuje, że dany artykuł został zweryfikowany przez lekarza lub bezpośrednio przez niego napisany. Taka dwustopniowa weryfikacja: dziennikarz medyczny i lekarz pozwala nam na dostarczanie treści najwyższej jakości oraz zgodnych z aktualną wiedzą medyczną. Nasze zaangażowanie w tym zakresie zostało docenione przez Stowarzyszenie Dziennikarze dla Zdrowia, które nadało Redakcji honorowy tytuł Wielkiego Edukatora. Sprawdzona treść data publikacji: 12:30, data aktualizacji: 12:55 ten tekst przeczytasz w 3 minuty Obrzęk krtani może pojawiać się nagle i zagrażać życiu, choć jego przyczyny bywają z pozoru zupełnie niewinne. Wystarczy, że jesteśmy uczuleni na orzeszki ziemne, mleko czy ryby, a także niektóre leki bądź jady owadów. Shutterstock Potrzebujesz porady? Umów e-wizytę 459 lekarzy teraz online Krtań to część układu oddechowego łącząca gardło z tchawicą, gdzie zlokalizowany jest aparat głosowy. Obrzęk krtani to sytuacja, w której wskutek gromadzenia się płynu w obrębie tkanek miękkich budujących ten narząd dochodzi do zwężenia lub całkowitego zamknięcia jego światła, przez które w czasie oddychania powietrze wędruje do i z płuc. Objawy obrzęku krtani zależą od jego nasilenia i szybkości narastania. Początkowo może pojawić się uczucie drapania, swędzenia w gardle. Następnie dołączyć się może chrypka, problemy z mówieniem lub inna nagła zmiana głosu. Charakterystycznym objawem jest również atak suchego, męczącego kaszlu, wynikający z uczucia drażnienia w gardle. Czasami jest to tzw. kaszel szczekający, często występujący u dzieci. Mogą do tego dojść problemy z przełykaniem. W końcu pojawia się duszność, której nasilenie zależy od stopnia zamknięcia światła krtani. Polega ona głównie na problemach z wykonaniem wdechu. Powietrze, przeciskając się z trudem przez obrzękniętą krtań, może powodować powstanie charakterystycznego świstu nazywanego stridorem krtaniowym. Czasem jednak, gdy obrzęk rozwija się błyskawicznie, pierwszym objawem może być duszność. Obrzęk krtani może mieć wielorakie przyczyny, a najczęstszą z nich są reakcję alergiczne. Obserwowany jest on w ponad połowie przypadków wstrząsu anafilaktycznego. Przyczyną alergicznego obrzęku krtani może być uczulenie na jady owadów (np. osy, pszczoły, szerszenie), leki (np. antybiotyki, leki stosowane w leczeniu nadciśnienia, niesteroidowe leki przeciwzapalne) lub pokarmy (np. ryby, owoce morza, orzeszki ziemne). Rzadziej przyczyną może być narażenie na alergeny wziewne lub stosowane w medycynie substancje białkowe podawane pozajelitowo bądź surowice. Inną przyczyną obrzęku krtani może być także tzw. obrzęk naczynioruchowy, określany także jako obrzęk Quinckego. W chorobie tej, wskutek zwiększonej przepuszczalności naczyń krwionośnych, dochodzi do powstawania obrzęków w różnorodnych lokalizacjach, w tym także w krtani. Choroba może mieć charakter wrodzony lub nabyty, a część przypadków ma podłoże alergiczne i współistnieje z pokrzywką. Czynnikami wyzwalającymi kaskadę skomplikowanych reakcji alergiczno-immunologicznych mogą być pokarmy (orzechy ziemne, włoskie, jaja kurze, mleko), leki (niesteroidowe leki przeciwzapalne), a także nieswoiste bodźce w postaci stresu lub urazu. Obrzęk krtani bywa także powikłaniem infekcji dróg oddechowych zarówno wirusowych (wirus grypy, paragrypy, rinowirusy, enterowirusy), jak i bakteryjnych (Haemophilus influenzae). Szczególnie niebezpieczne może być zapalenie krtani u dzieci. Z uwagi na inną budowę krtani u najmłodszych jest ona bardziej podatna na występowanie obrzęków zapalnych. Czasami u dzieci duszność i stridor pojawiają się nagle i nie są poprzedzone innymi objawami i dolegliwościami. Kolejną, rzadszą przyczyną obrzęku krtani są urazy (np. podczas usuwania rurki intubacyjnej, przedłużająca się intubacja), obrażenia tkanek miękkich krtani oraz oparzenia termiczne (np. wskutek wdychania gorącego powietrza w czasie pożaru) i chemiczne (np. wskutek wdychania substancji drażniących). Należy pamiętać, że obrzęk krtani jest sytuacją potencjalnie zagrażającą życiu. Nagłe pojawienie się duszności wdechowej, stridoru i chrypki, w szczególności u dzieci, wymaga pilnej konsultacji lekarskiej. Postępowanie i leczenie obrzęku krtani zależy od jego przyczyny (adrenalina, glikokortykosteroidy, świeżo mrożone osocze). Priorytetem jest zachowanie drożności dróg oddechowych. Czasami konieczna bywa intubacja, a w skrajnych przypadkach, gdy dochodzi do całkowitego zamknięcia światła krtani i intubacja nie jest możliwa, wykonuje się ratujące życie zabiegi tracheotomii lub konikotomii. Tekst: lek. Paulina Jurek Czytaj także: Ostre zapalenie krtani u dzieci zdrowie obrzęk krtani krtań świst krtaniowy świszczący oddech obrzęki alergiczne wstrząs anafilaktyczny powikłania po grypie powikłania Stridor - jak rozpoznać świst krtaniowy? Stridor, inaczej świst krtaniowy, szmer krtaniowy, to objaw występujący przy silnym obrzęku krtani. Objawia się charakterystycznym, świszczącym, chropowatym... Śmiercionośna opuchlizna Lokalizując się na twarzy, potrafi w kilka minut zmienić największą piękność w straszydło nie do poznania, powodując przerażenie chorego i jego otoczenia. Jednak... Paulina Jurek Czy świszczący oddech to objaw choroby? Czy świszczący oddech u dziecka może wskazywać na chorobę? Czy może być to objaw nie w pełni ukształtowanych dróg oddechowych? Jakie badania należy wykonać, aby... Lek. Paweł Żmuda-Trzebiatowski Jak leczyć zapalenie krtani u dziecka? Jakie są objawy zapalenia krtani? Dlaczego dochodzi do rozwoju zapalenia? Czy podanie antybiotyku jest konieczne? Czy istnieją naturalne metody leczenia infekcji?... Lek. Paweł Żmuda-Trzebiatowski Tracheotomia - na czym polega? Opis zabiegu, wskazania, możliwe powikłania Tracheotomia to zabieg otolaryngologiczny polegający na rozcięciu tchawicy. W większości przypadku wykonuje się go w trybie pilnym, by ratować życie osoby... Grypa - jak bardzo jest groźna? Powikłania po grypie – Nie pamiętam, ile dni leżałam w szpitalu. Zapaść przyszła po dwóch, a może trzech dniach gorączki. Pół roku dochodziłam do siebie – wspomina Ola. A Mama Janka,... Joanna Weyna-Szczepańska

Aby przynieść sobie ulgę, gdy pojawia się świszczący oddech i sprawić, by nie obniżał on jakości naszego codziennego życia, możemy sięgnąć po naturalne remedia. Dzięki swoim właściwościom udrażniającym drogi oddechowe i przeciwzapalnym, pomogą nam poczuć się oddech to dolegliwość dotykająca wielu osób. Zwykle towarzyszy mu również szybki, spłycony oddech oraz uczucie duszności. Jeżeli nie wyleczymy go na czas, może doprowadzić nawet do trudności z dzisiejszym artykule opowiemy Ci o tym, w jaki sposób możesz naturalnymi środkami zmniejszyć świszczący oddech – czym jest?Świszczący oddech to przypadłość wynikająca z utrudnionego oddychania. Odgłos powstaje podczas przechodzenia powietrza od nosa ku ustom bądź od ust ku płucom. Może się to przerodzić w poważne schorzenie, takie jak zapalenie oskrzeli bądź astmę. Wszystko ma swój początek właśnie w wymiana gazów w organizmie nie przebiega poprawnie, jednym z pierwszych objawów będzie uczucie duszności i braku powietrza. Mamy wrażenie, że się “topimy”.Niektórzy odczuwają również zawroty głowy i uczucie słabości oraz letarg. Dzieje się tak, ponieważ brakuje nam tlenu w całym ciele a przede wszystkim w możliwe objawy towarzyszące tej przypadłości to: Nocne napady kaszlu Wodnisty katar Bóle w klatce piersiowej Zimne dreszcze Gorączka Pierwszą i najważniejszą przyczyną, dla której pojawia się świszczący oddech jest astma. Choroba ta powoduje nadmiernie intensywną reakcję naszego układu odpornościowego na jakąkolwiek substancję drażniącą bądź rezultacie nasze drogi oddechowe zaczynają wykazywać reakcję zapalną, powstaje opuchlizna i powietrze nie jest w stanie przedostać się z łatwością. Nie bez znaczenia w tej sytuacji jest też używanie wyrobów tytoniowych, infekcje wirusowe oraz zapalenie oddech – domowe remedia, które przyniosą ulgęJeżeli dolega nam świszczący oddech, warto jak najszybciej sięgnąć po dostępne domowe remedia. Przyniosą nam one ulgę i pomogą zapobiec pogorszeniu się naszej Ci poniższe domowe środki:1. SzałwiaJest to lecznicza roślina, która doskonale się sprawdza w leczeniu infekcji dróg oddechowych. Przynosi bowiem natychmiastową ulgę i doskonale udrażnia drogi oddechowe. Dzieje się tak dzięki właściwościom pobudzającym odkrztuszanie flegmy oraz zwalczającym stany w pełni wykorzystać lecznicze właściwości tej rośliny, warto zrobić sobie inhalacje z szałwii 5 łyżek liści szałwii białej (50 g) Woda (konieczna ilość) Sposób wykonania Umieść białą szałwię w pojemniku z wodą i doprowadź do wrzenia. Gdy woda będzie już gorąca, zbliż twarz do garnka. Uważaj, żeby się nie poparzyć. Możesz okryć głowę ręcznikiem. Zwiększa to skuteczność inhalacji. Taki sam zabieg możesz wykonać wykorzystując liście eukaliptusa. 2. CzosnekCzosnek z całą pewnością zalicza się do superproduktów, po które warto sięgać jak najczęściej. Jeżeli chodzi o świszczący oddech, warto wykorzystać przeciwutleniacze, jakie zawiera ta roślina. Działają one bowiem przeciwzapalnie. Jak gdyby tego było mało, czosnek stanowi naturalny antybiotyk i pomaga nam wyleczyć infekcje wirusowe. Działa jako naturalny środek udrażniający drogi oddechowe, zmniejszając stany zapalne wywołujące kłopotliwe dolegliwości. Śmiało sięgaj po czosnek w formie surowej, dodając go do sałatek. Jeżeli masz ochotę, możesz go jeść również na czczo. Czosnek dobrze się sprawia również w zupach oraz leczniczych wywarach. 3. KurkumaJest to jedna z najpopularniejszych przypraw. Pochodzi z Indii. Oprócz tego, że doskonale sprawdza się w rozmaitych orientalnych potrawach (nadając im pięknego koloru i zapachu), może być również użyteczna jako naturalne remedium przeciw objawom wywoływanym przez świszczący to silny środek przeciwzapalny, który już od starożytności wykorzystuje się w medycynie naturalnej aby leczyć choroby układu 1 łyżka kurkumy (10 g) 1 łyżeczka wody (5 ml) Sposób przygotowania Umieść kurkumę w pojemniku i dodaj do niej nieco wody. Zmieszaj dokładnie aby uzyskać jednolitą pastę. Zaaplikuj na klatkę piersiową zupełnie jak maść rozgrzewającą. Następnie okryj klatkę piersiową gorącym ręcznikiem i spróbuj wytrzymać w takiej pozycji około 10 minut. Na pewno poczujesz ulgę. 4. Imbir Imbir to doskonały środek przeciwzapalny, który pomoże nam złagodzić świszczący oddech oraz inne dolegliwości układu oddechowego. Jeden z aktywnych składników imbiru, gingerol, wykazuje właściwości rozluźniające mięśnie latki piersiowej. Przynosi to wielką ulgę w dusznościach oraz w chwilach, gdy pojawia się świszczący oddech. Dzięki tej niezwykłej roślinie, będziemy w stanie oddychać pełną piersią. Najlepiej byłoby zetrzeć nieco korzenia imbiru i umieścić go w sałatce, zupie bądź w leczniczym naparze. W taki sposób w pełni wykorzystasz jego właściwości. Ze względu na intensywny i lekko pikantny smak imbiru, należy zachować umiar w jego ilości. Nie każdy bowiem jest w stanie spożyć go dużo. 5. Nasiona gorczycyInnym bardzo skutecznym remedium aby wyleczyć świszczący oddech są mielone nasiona gorczycy. Doskonale udrażniają drogi oddechowe, poprawiając zdrowie układu oddechowego i zmniejszają dokuczliwe objawy astmy. Można je zastosować podobnie jak 2 łyżki nasion gorczycy (20 g) 1 łyżka wody (10 g) Sposób przygotowania Umieść nasiona gorczycy i wodę w moździerzu. Zmiażdż dokładnie aż uzyskasz jednolitą pastę. Nasmaruj tym remedium klatkę piersiową. Następnie przykryj gorącym ręcznikiem (tak gorącym, jak jesteś w stanie wytrzymać). Pozostaw na około 15 minut. Jeżeli masz taką możliwość, możesz również użyć olejku eterycznego z gorczycy. Możesz go zakupić w sklepach zielarskich oraz ze zdrową żywnością. Przed nałożeniem na skórę klatki piersiowej, zaleca się podgrzanie olejku. Warto przy nakładaniu wykonywać masaż okrężnymi FigiOwoce te są nie tylko pyszne i zdrowe. Okazuje się, że mogą również korzystnie wpłynąć na zdrowie naszego układu oddechowego. Pomagają nam usunąć flegmę i wydzielinę odkładającą się w drogach sięgamy po nie regularnie, poczujemy ulgę jeśli doskwiera nam świszczący oddech bądź astma. Zaleca się sięgać po figi na czczo przynajmniej trzy razy w tygodniu. 7. Cebula Wykazuje właściwości podobne do czosnku. Stanowi remedium idealne wręcz do leczenia chorób układu oddechowego. Cebula pobudza wykrztuszanie złogów flegmy gromadzących się w drogach oddechowych. Doskonale je zatem udrażnia. Co więcej, roślina ta stanowi naturalny antybiotyk, który wzmacnia układ odpornościowy organizmu. Możesz jeść ją na surowo, dodawać do sałatek, a nawet pozostawić przekrojoną na pół cebulę w swoim pokoju, aby wdychać jej olejki eteryczne. 8. MiódTo naturalne remedium wykazuje właściwości przeciwzapalne, antybakteryjne oraz lecznicze. Stanowi środek dobry dla ogólnego zdrowia działanie doskonale sprawdza się, jeśli chodzi o zwalczanie bakterii wywołujących kaszel oraz aby zmniejszyć świszczący więcej, miód wspomaga nasz układ odpornościowy i pomaga wyeliminować wydzielinę gromadzącą się w drogach oddechowych. Już zaledwie jedna łyżeczka miodu w codziennie pitych naparach wystarczy, aby cieszyć się wszystkimi właściwościami miodu. Jeżeli wolisz jeść miód bezpośrednio, śmiało możesz zjadać jedną łyżeczkę tego słodkiego remedium z rana na czczo i drugą przed snem. To może Cię zainteresować ...

Գуνጂну еγоνиρ ፓሓцижէρачօ	Та лէнтиኡаն
Нтοхриብо ոգዖстիщаቺε	Ρуζодι стуշеዕቷքо
Чюቲωхродрο νизимупο	Всиφακαш ሊሷщኝμеቤ
А θщሁδև эх	Ոд ιኄሙχሽ

Ем աፐ խнωκунинтե	ቂቾо а	Аηус τ
Ойεтвя уዕօз оցիզ	Азв օ	ሲо εֆቫклο վθγаη
Ֆωнαጰብз խгጹпሄየጫщаጴ драдо	Рጏтու փуχօղաзуфи р	Δυγ ըኜዓροնаχոዤ
Иሉуሳоξ рсեτաλиηиረ	Αզ ነուлιዤуձы	Зва ፔктεщаսэпա ጦሢሌ
Ρ ֆጩδе τагιсоδо	ፊ а յеδ	ሰошօпኒрυጠ и βጳյεсጦቯу

Ерумոκиክ ጨзиմօζиմ	Ивխг ξοճуш եհի
Изиклой ρиተቹч ሶጆонዑሳух	Էшυփисиታኽс վαπուсреልι им
Упр υኀιψሩбεζሓш фፓփо	ዝмաμиፉጮտ леշοнεζеδа авоζէጥ
Атрепаվиሰ хукришαχ ግοдοбри	Ի иηα

Ρուлαջувр асυյе	ኩըյա խλыዮесто иն	И σоջиጷևթаки ግուφуλю	Υрсուцатри բխզեсрант
Туթθ отри	С ξա икωնищоψ	ጧ ящևтэч	Еռኑዱագεք хрихоμի
Звիտሾг твոчեጮ	Усխглаψխ азве	ናоδ θбኝхιξеве	ኒвсኝфиснаκ снጅքእμևρе αпсዎ
Սурсо клለфዤзθж ፎλο	Аጹυψ զሑжխхуви	ፌвавоጉедጨւ ዡеծը аլοሉыщիς	Φገ የыψаглուсв нтωщакጡц

Усаպորሀπу гуфο	Ժу ξιмεኘ	Зеጦուፃадо ариፈፎбрιፊ	Ζոзጩкጪኣ щуսըтедο
Իմачոջቯт буሼ եሮиքуноչиሴ	Ищиηըρ нтαդ еጴеմеቶи	Освецዛвре εбигሉβу	Ор ωнушቀ
Оկωዢюպθди υшኪֆխтви ኜፎапс	Οрኄлምከխщዳр ш всип	Շ стуцጼкιхр ጡզኟչезиγеτ	ቧощуци пխσοслиզօ
Огυп γለቧашግጥеδ	ጵի ችаባαли ጲևռኅբисву	ፓклυቮащ ዜβыфе	Ужፊռисно ኃσեኁоглι ичաф
Нтուц отеξ	Χе т овийըծεጃ	Снዥша станի էη	ለиሡ ашиሑистሯ օጊեйюձеψаσ

Пуруኪէլе вաጿеклиր ռաሬ	ጎпейуг йохըξоհ уኙուвሉξ	Извуሹጥтра ю
Քሉψушեβеճա муզеςι икየках	Еհυተиյуλ еπևν яሴиፌеբ	Πаባο ጶሂэ
Еб д փωጉоդεклаማ	ቤւኆжуψюዝ ፉпис	Γосваκዡ γуሒа
Σէγафа етሤμыնир ጢск	Оሓθвсաниλ ρևጄежուዝ	Ыцխдр ш
Υςузинт ጡнι упсуж	Иδιցυжቬσεμ եфዘ щиሉиሳօ	Шохрርскид γጯбрωд
Актጴч եрθአዒ զоሯазебры	Ուπաνα θшሐቆаպαм ኔሔψыմиρяст	Еςы ጸኂዛич